Post-industrializm, Arthur J. Penty

Ashampoo_Snap_2018.04.04_10h57m02s_013_.pngChestertonpolska nie próżnuje i już na święta udostępniła kolejną przetłumaczoną książkę Arthura J. Penty Post-Industrializm. Ponownie tłumaczem jest Maciej Wąs. Przypomnę, że książka jest udostępniana za darmo (na licencji Creative Commons). Jak poprzednio „przemówię” głosem tłumacza, który jako fascynat, najlepiej oddaje treść książek a jednocześnie doskonale zachęca. Zacznijmy od autora:

(…) oddajemy do rąk czytelników drugie dzieło Artura Pentyego (1875-1937), angielskiego architekta, pisarza, publicysty i myśliciela politycznego, człowieka, który w swoim czasie znaczył naprawdę sporo, inspirował, porywał, przecierał nowe szlaki, i wywierał wpływ nawet na tych, z którymi się nie zgadzał (na przykład ruch tzw. guild socialism), a dziś pozostaje kompletnie zapomniany; i pewien jestem, że po lekturze tego dzieła ten stan rzeczy stanie się dla czytelnika czymś jeszcze bardziej tajemniczym.

O nowo przetłumaczonym tytule:

Post-industrializm, pisany przecież szesnaście lat później i po straszliwych doświadczeniach pierwszej wojny światowej, stanowi dzieło prawdziwie dojrzałe, przemyślane, solidne i zwarte niemal jak średniowieczna katedra (czytelnik wybaczy tę metaforę, ale skoro rozmawiamy o architekcie, wydaje się nawet do sensu), a jednocześnie jak średniowieczna katedra pełne jest świeżości, inicjatywy i twórczej odwagi, które zapewnia mu status prawdopodobnie najlepszego i najbardziej systematycznego ze wszystkich dzieł Pentyego; i istotnie, nieprzypadkowo to właśnie je Wacław Borowy traktował jako „kwintesencjalny” wyraz poglądów tego pisarza.

Bardzo skrócony wypis z argumentacji, dlaczego warto przeczytać tę pozycję:

Po pierwsze: bo jest to dzieło otwarcie dystrybucjonistyczne; 

(…)

Po drugie: bo, co już implicite zawiera się w pierwszym, jest to książka jak na
dzieło dystrybucjonistyczne wybitnie
praktyczna.

(…)

Po trzecie, Post-industrializm okaże się niewątpliwie bardzo interesujący
historycznie (…)

(…)

Po czwarte, jest Penty w nurcie myśli dystrybucjonistycznej do pewnego
stopnia na boku (…)

(…)

Po piąte, jak już wspomniałem (i to tylko drobna rekapitulacja), Postindustrializm poszerza horyzonty, czy może raczej serce; uczy patrzeć na
gospodarkę i społeczeństwo inaczej, i szukać innych rozwiązań, o których by
się nawet nie pomyślało ze względu na środowisko i wychowanie; uczy
odwagi stawiania śmiałych tez, bez oglądania się na szydercze ryki
konformistów religijnie niemal wielbiących
status quo – czy prawdziwych
panów sytuacji, którzy ciągną z niej (i z tych pierwszych) realne korzyści.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s